Less is More

1 van de sprekers op het Tarot Congres in Londen was Richard Abbot. Het congres had als thema “De Toren” en de lezing van Richard had als titel: “Connecting the Spiritual with the material”

Volgens Richard zijn er vele niveaus van Realiteit. Er is een verschil tussen de wereld hoe je die waarneemt en hoe die werkelijk is. Als voorbeeld geeft hij het feit dat veel mensen die een Tarot consult afnemen omdat ze een bepaald probleem niet kunnen oplossen, haarfijn kunnen vertellen hoe het probleem precies in elkaar steekt, wat de oorzaak is, wie er een bepaalde rol in speelt e.d.  Maar wanneer je als Tarotlezer de kaarten legt, komt er bijna altijd een onderliggend probleem of een andere kwestie naar boven, waar de cliënt niet 1,2,3 aan had gedacht.

Als in een “flits” worden die tot nog toe “verborgen” kanten belicht en zijn ze een seconde allemaal tegelijk zichtbaar. Of deze ook daadwerkelijk geaccepteerd worden is natuurlijk een tweede. Volgens Richard is dit afhankelijk van de “spirituele bandbreedte” die iemand heeft. Het gaat hierbij niet om of je veel kennis hebt, gevoelig of zelfs paranormaal begaafd bent, maar meer om hoe zeer je in staat bent om je geest te verruimen en dingen die jou op een (spirituele, intuïtieve) manier getoond worden te ontvangen en er ook mee aan de slag te gaan. En om vervolgens anders te gaan “ denken “. Dit is heel erg moeilijk!

Maar er zijn veel dingen die je kunt doen om je bedrading een “upgrade” te geven zoals Richard het noemt. Eigenlijk alles wat je leest, hoort of doet met een open mind verbetert je spirituele bandbreedte. Ook als je het daarna niks vindt. Dus het advies is: experimenteer en durf open te staan om van gedachten te kunnen veranderen.

Terug naar de Toren, deze laat de connectie zien tussen het materiële (de Toren zelf) en het spirituele (de bliksemflits). Veel mensen bouwen een muur om niet anders te hoeven denken. Ze hebben een Toren gebouwd (lees: een comfortzone) met wat ze weten, voelen, denken. De toren vraagt je of je niet ergens over van gedachten wilt veranderen. De lichtflitsen laten even iets zien dat in het donker zat. De mensen die naar beneden vallen symboliseren het proces van aanpassing wat erop volgt. Je kunt het vergelijken met dat je lekker ligt te slapen en iemand doet ineens het licht aan. Je eerste reactie is waarschijnlijk de dekens over je hoofd trekken, je handen voor je ogen doen en / of de persoon (die hopelijk bij jou in huis woont) uitschelden 🙂

Het probleem is niet het licht, maar dat wij nieuwe frequenties niet kunnen of willen accepteren. Ook eventuele problemen die in het licht gezet worden, willen wij liever niet zien. De Toren laat zien dat onze structuren niet meer voldoen.

Naast licht is taal ook belangrijk om iets te kunnen veranderen. Tegenwoordig komt er van alle kanten informatie op mensen af. Op Social Media kan iedereen zijn mening ongezouten geven en wordt mensen meer en meer verteld wat ze moeten doen. Steeds meer meningen worden gepresenteerd als feiten, ook in de mainstream media. Mensen krijgen daardoor meer en meer het gevoel dat er geen waarheid bestaat (ja, daar ben ik er ook 1 van) en kunnen zich steeds minder concentreren om met aandacht te kijken naar informatie.

Richard Abbot komt tot de conclusie dat dit ook geldt voor Tarot consulten. Als Tarot lezer wil je je cliënt veel geven: je vertelt over de kaarten en alle kanten die je ziet en ook al is het nog zo briljant, mensen nemen het niet allemaal op (of doordat ze zich niet lang kunnen focussen, of vanwege de spirituele bandbreedte die nog niet groot genoeg is). Sterker nog, ze gaan het soms later zelf anders interpreteren.

Daarom stelt Richard voor om het ‘less is more’ principe toe te passen: niet bang zijn dat je niet genoeg “geeft’ . Info is info en soms is de boodschap in 5 minuten overgebracht en duidelijk en soms duurt het een uur. Ook het enthousiast losgaan op de kaarten is niet altijd in het voordeel van de cliënt; Zeg af en toe niks, geef hem of haar de tijd om na te denken, zelf te reageren of zelfs te gaan vertellen! Op die manier zal hij of zij namelijk de eigen bandbreedte vergroten. “Say Less” is het devies.

Vanuit deze gedachten is Richard gaan kijken naar hoe hij ook praktisch gezien wat minimalistischer met de Tarot om kon gaan. En zo is zijn dobbelstenen Tarot ontstaan: de tarotkaarten worden gepresenteerd door 5 gekleurde dobbelstenen met daarop alleen cijfers. Er is 1 zwarte dobbelsteen met 22 cijfers die de Grote Arcana representeert. En 4 gekleurde dobbelstenen met de cijfers 1 t/m 14 (voor elk suit 10 kleine arcana en 4 hofkaarten)

Zwart     =         Grote Arcana

Rood      =         Staven

Blauw     =         Zwaarden

Wit          =        Kelken

Geel          =      Pentakels

dobbelstenen Tarot

Dobbelstenen in plaats van Tarot kaarten…

Je kunt voor een bepaalde vraag 1 dobbelsteen gooien (in een bepaalde suit of alleen grote Arcana) of je kunt ze allemaal tegelijk gooien. Ik ging gelijk all the way en gooide alle dobbelstenen om te kijken hoe mijn algehele mentale balans eruit ziet:

11  blauw         => Page van Zwaarden

13 wit              => Koningin van Kelken

9  rood            => 9 van Staven

13 geel            => Koningin van Pentakels

18  zwart          => De Maan

Automatisch dacht ik als eerste:  “wat een keurige balans” (ja ook de Maan….) maar daar trapte ik gelijk ook al in de eerste valkuil. Want het is logisch dat het zo keurig verdeeld is,  je hebt immers van elke “kleur” een dobbelsteen gegooid dus je krijgt ook van elk element 1 “kaart”. Het is dus met deze methode niet mogelijk om iets te zeggen over de nadruk op of het ontbreken van de elementen in een bepaald gebied (bijvoorbeeld, je hebt heel veel pentakels of er ontbreken kelken terwijl het over een gevoelsprobleem gaat, je hebt veel Grote Arcana kaarten enz.).

Dat is naar mijn mening ook gelijk 1 van de grootste nadelen. Verder kun je geen gebruik maken van posities en verbanden (bijvoorbeeld Keltisch kruis of bepaalde kaarten die naast elkaar liggen of “elkaar aankijken”) en je kunt niet 1 kaart random trekken of ergens bij leggen (want je moet dan altijd 1 dobbelsteen dus 1 kleur kiezen).

Tot slot mis je natuurlijk ook het effect van de beelden: De Tarot is (naar mijn mening) ontworpen om het onderbewuste aan te spreken en dit gaat middels archetypische beelden. Dit is voor iedereen anders, het ene deck spreekt jou duidelijk aan en met andere heb je weer niks.

Natuurlijk zitten er ook voordelen aan; De dobbelstenen kun je in je zak stoppen. Je kunt ze overal snel tevoorschijn halen en het maakt niet uit als ze per ongeluk door een plasje bier rollen of dat iemand er met zijn patathanden aan zit: je spoelt ze even af of stopt ze in de vaatwasser ha ha. En het is inderdaad strak en minimalistisch.

Veel mensen waren laaiend enthousiast. Ikke wat minder, ik houd van kaarten en van plaatjes. En ik houd ook van boeken en spulletjes, ik ben niet zo minimalistisch ingesteld. Maar het uitgangspunt om te accepteren dat een boodschap soms ook snel overgedragen kan worden, met minder woorden vond ik wel waardevol. En het experimenteren met iets nieuws heeft mijn bedrading weer een beetje ge-upgrade (ook al heb ik het nieuwe niet volledig geaccepteerd gna)

Wil je meer weten over (het werk van) Richard Abbot? ga dan naar de website van The Hermitage

 

 

 

 

Geef een reactie